İdman
İdmandan kənar: Köpəkbalığı qolunu qopardı, amma arzusunu əlindən ala bilmədi - Video
Bəzən insanın həyatını dəyişmək üçün cəmi bir neçə saniyə kifayət edir. Bir an əvvəl arzularının arxasınca qaçan insan növbəti an özünü ölüm-dirim mübarizəsində tapa bilər. Amerikalı sörfinqçi Betani Hemiltonun hekayəsi də məhz belə başlayıb. Oxu.Az-ın "İdmandan kənar" rubrikasında bu dəfə 13 yaşında olarkən köpəkbalığının hücumuna məruz qalıb sol qolunu itirən, lakin bu faciəyə baxmayaraq həyatla bağlı planlarını dəyişməyən Hemiltonun arzularından bəhs edəcəyik. Betani Hemilton 1990-cı il fevralın 8-də Havay adalarında dünyaya gəlib. Sörfinqlə uşaqlıqdan məşğul olan Betani hələ səkkiz yaşında yarışlara qatılır, gələcəyini bu idman növündə görürdü. Doqquz yaşında sponsor dəstəyi qazanması onun istedadının erkən yaşlarda diqqət çəkdiyini göstərirdi. Lakin 2003-cü il oktyabrın 31-də baş verən hadisə onun həyatını tamamilə dəyişdi.
Bir neçə saniyədə dəyişən həyat Həmin gün Betani Havay adalarının Kauai sahillərində sörfinqlə məşğul olurdu. O, dostu Alana Blançard və onun ailə üzvləri ilə birlikdə dənizdə olarkən köpəkbalığının hücumuna məruz qaldı. Köpəkbalığının hücumu nəticəsində Hemilton sol qolunu çiyin nahiyəsinə yaxın hissədən itirdi. O, çoxlu qan itirsə də, xəstəxanaya çatdırıldı və həkimlərin səyləri nəticəsində həyatda qaldı. Cəmi 13 yaşında belə ağır hadisə ilə üzləşən bir yeniyetmənin bundan sonra necə yaşayacağı, sevdiyi idman növünə qayıdıb-qayıtmayacağı böyük sual idi. Çünki sörfinq yalnız ayaq üstə dayanmaqdan ibarət deyil. Dalğalarla mübarizə aparmaq, tarazlığı qorumaq və lövhəni idarə etmək üçün bədənin hərəkətlərini düzgün əlaqələndirmək lazımdır.
Bir qolunu itirən Betani üçün isə bütün bunları yenidən öyrənmək lazım gələcəkdi. 26 gün sonra yenidən okeanda Hadisədən sonra Hemiltonun sörfinq karyerasının başa çatdığını düşünənlər az deyildi. Ancaq o, okeana qayıtmaq qərarından vaz keçmədi. Faciədən cəmi 26 gün sonra, noyabrın 26-da Betani yenidən sörfinq lövhəsinə çıxdı. Bu dəfə onu fərqli çətinliklər gözləyirdi. O, bir qolla avar çəkməyi, dalğaların üzərində tarazlığını qorumağı və lövhənin üzərinə qalxmağı yenidən öyrənməli idi. Əvvəllər təbii şəkildə etdiyi hərəkətlər indi əlavə səy və səbir tələb edirdi. Lakin Hemilton üçün okeana qayıtmaq sadəcə idmana davam etmək demək deyildi. Bu, başına gələn hadisənin onun həyatını müəyyənləşdirməsinə imkan verməmək demək idi. Betani məşqlərini davam etdirdi və tədricən əvvəlki səviyyəsinə yaxınlaşdı. Faciədən iki il sonra gələn böyük uğur Hemiltonun geri dönüşü uzun müddət gözləməli olmadı. 2004-cü ildə onun həyat hekayəsi geniş ictimaiyyətin diqqətini çəkdi. Həmin il nəşr olunan avtobioqrafiyası da gənc idmançının yaşadıqlarını daha çox insana tanıtdı. 2005-ci ildə isə Betani ABŞ-ın 18 yaşadək idmançılar arasında keçirilən milli sörfinq çempionatında qalib gəldi. Köpəkbalığının hücumundan cəmi iki il sonra qazandığı bu uğur onun idmana qayıdışının təsadüfi olmadığını göstərirdi.
2007-ci ildə Hemilton peşəkar sörfinqçi oldu. O, bir qolla da yüksək səviyyədə yarışmağın mümkün olduğunu öz çıxışları ilə sübut etməyə çalışırdı. Onun hekayəsi sonradan "Soul Surfer" adlı kitaba və 2011-ci ildə ekranlaşdırılan eyniadlı filmə də mövzu oldu. Betani artıq yalnız sörfinq yarışlarında iştirak edən idmançı deyil, çətinliklərlə üzləşən insanlara ümid verən simalardan birinə çevrilmişdi. Onun hekayəsi yalnız idman haqqında deyil Betani Hemiltonun həyatını fərqləndirən məqam təkcə ağır hadisədən sonra idmana qayıtması deyil. O, başına gələn faciənin özünü necə müəyyənləşdirəcəyinə başqalarının qərar verməsinə imkan vermədi. Hemilton üçün bir qolunu itirmək həyatının əvvəlki kimi davam etməyəcəyi anlamına gəlirdi. Bəzi hərəkətləri yenidən öyrənməli, məşqlərdə daha çox çalışmalı və yeni şəraitə uyğunlaşmalı idi. Ancaq bütün bunlar onun sörfinqə olan sevgisini aradan qaldırmadı. İllər sonra da peşəkar sörfinqlə məşğul olmağa davam edən Betani öz həyat hekayəsi ilə göstərdi ki, insanın qarşısına çıxan ən ağır maneələr belə onun bütün arzularını əlindən ala bilməz. Onun yaşadıqları faciəni kiçiltmir, itirdiyi qolun yerini də heç nə doldurmur. Ancaq Hemiltonın hekayəsi başqa bir həqiqəti xatırladır: bəzən insanın gücü heç nə itirməməsində deyil, itirdiklərindən sonra yenidən ayağa qalxa bilməsindədir. Betani Hemilton 13 yaşında həyatının ən ağır sınaqlarından biri ilə üzləşdi. Lakin o, okeandan üz döndərmədi. Bir qolunu itirsə də, dalğaların ardınca getməkdən vaz keçmədi.
Bir neçə saniyədə dəyişən həyat Həmin gün Betani Havay adalarının Kauai sahillərində sörfinqlə məşğul olurdu. O, dostu Alana Blançard və onun ailə üzvləri ilə birlikdə dənizdə olarkən köpəkbalığının hücumuna məruz qaldı. Köpəkbalığının hücumu nəticəsində Hemilton sol qolunu çiyin nahiyəsinə yaxın hissədən itirdi. O, çoxlu qan itirsə də, xəstəxanaya çatdırıldı və həkimlərin səyləri nəticəsində həyatda qaldı. Cəmi 13 yaşında belə ağır hadisə ilə üzləşən bir yeniyetmənin bundan sonra necə yaşayacağı, sevdiyi idman növünə qayıdıb-qayıtmayacağı böyük sual idi. Çünki sörfinq yalnız ayaq üstə dayanmaqdan ibarət deyil. Dalğalarla mübarizə aparmaq, tarazlığı qorumaq və lövhəni idarə etmək üçün bədənin hərəkətlərini düzgün əlaqələndirmək lazımdır.
Bir qolunu itirən Betani üçün isə bütün bunları yenidən öyrənmək lazım gələcəkdi. 26 gün sonra yenidən okeanda Hadisədən sonra Hemiltonun sörfinq karyerasının başa çatdığını düşünənlər az deyildi. Ancaq o, okeana qayıtmaq qərarından vaz keçmədi. Faciədən cəmi 26 gün sonra, noyabrın 26-da Betani yenidən sörfinq lövhəsinə çıxdı. Bu dəfə onu fərqli çətinliklər gözləyirdi. O, bir qolla avar çəkməyi, dalğaların üzərində tarazlığını qorumağı və lövhənin üzərinə qalxmağı yenidən öyrənməli idi. Əvvəllər təbii şəkildə etdiyi hərəkətlər indi əlavə səy və səbir tələb edirdi. Lakin Hemilton üçün okeana qayıtmaq sadəcə idmana davam etmək demək deyildi. Bu, başına gələn hadisənin onun həyatını müəyyənləşdirməsinə imkan verməmək demək idi. Betani məşqlərini davam etdirdi və tədricən əvvəlki səviyyəsinə yaxınlaşdı. Faciədən iki il sonra gələn böyük uğur Hemiltonun geri dönüşü uzun müddət gözləməli olmadı. 2004-cü ildə onun həyat hekayəsi geniş ictimaiyyətin diqqətini çəkdi. Həmin il nəşr olunan avtobioqrafiyası da gənc idmançının yaşadıqlarını daha çox insana tanıtdı. 2005-ci ildə isə Betani ABŞ-ın 18 yaşadək idmançılar arasında keçirilən milli sörfinq çempionatında qalib gəldi. Köpəkbalığının hücumundan cəmi iki il sonra qazandığı bu uğur onun idmana qayıdışının təsadüfi olmadığını göstərirdi.
2007-ci ildə Hemilton peşəkar sörfinqçi oldu. O, bir qolla da yüksək səviyyədə yarışmağın mümkün olduğunu öz çıxışları ilə sübut etməyə çalışırdı. Onun hekayəsi sonradan "Soul Surfer" adlı kitaba və 2011-ci ildə ekranlaşdırılan eyniadlı filmə də mövzu oldu. Betani artıq yalnız sörfinq yarışlarında iştirak edən idmançı deyil, çətinliklərlə üzləşən insanlara ümid verən simalardan birinə çevrilmişdi. Onun hekayəsi yalnız idman haqqında deyil Betani Hemiltonun həyatını fərqləndirən məqam təkcə ağır hadisədən sonra idmana qayıtması deyil. O, başına gələn faciənin özünü necə müəyyənləşdirəcəyinə başqalarının qərar verməsinə imkan vermədi. Hemilton üçün bir qolunu itirmək həyatının əvvəlki kimi davam etməyəcəyi anlamına gəlirdi. Bəzi hərəkətləri yenidən öyrənməli, məşqlərdə daha çox çalışmalı və yeni şəraitə uyğunlaşmalı idi. Ancaq bütün bunlar onun sörfinqə olan sevgisini aradan qaldırmadı. İllər sonra da peşəkar sörfinqlə məşğul olmağa davam edən Betani öz həyat hekayəsi ilə göstərdi ki, insanın qarşısına çıxan ən ağır maneələr belə onun bütün arzularını əlindən ala bilməz. Onun yaşadıqları faciəni kiçiltmir, itirdiyi qolun yerini də heç nə doldurmur. Ancaq Hemiltonın hekayəsi başqa bir həqiqəti xatırladır: bəzən insanın gücü heç nə itirməməsində deyil, itirdiklərindən sonra yenidən ayağa qalxa bilməsindədir. Betani Hemilton 13 yaşında həyatının ən ağır sınaqlarından biri ilə üzləşdi. Lakin o, okeandan üz döndərmədi. Bir qolunu itirsə də, dalğaların ardınca getməkdən vaz keçmədi.
Mənbə
oxu.az
